13
Onlangs zat ik een overheerlijke batido (fruitshake) te nuttigen bij mijn favoriete batidokraam in Otrobanda, aan het Brionplein, toen er een dame besloot dat zij er óók eentje wilde bestellen. En dat het een goed idee was om dat in een bikini te doen. Jawel, gewoon alsof ze zojuist rechtstreeks uit een strandbedje was komen aanlopen.
Nou snap ik het hoor: die zon op Curaçao smelt je de kleren van het lijf. Dus ik denk dat dat bij haar ook het geval was.
Ik wist even niet zo goed waar ik moest kijken, want eerlijk gezegd bleef ik staren naar dat strakke lijf (je weet wel, zo eentje waar ik zelf minstens drie levens voor nodig heb om te bereiken) en die leuke bikini. Tot ik opzij keek en mijn zoontjes zag. Die zaten ook te fronsen en luidop te bedenken waar in hemelsnaam een zwembad in de buurt was, zodat zij er óók in konden plonsen. Stilletjes bad ik dat ze alsjeblieft niks geks zouden zeggen, want deze kleine minions hebben géén filter.
“Mama, mag dat?” vroeg mijn jongste uiteindelijk, al wijzend naar de billen van de dame in kwestie.
Ik probeerde diplomatiek te antwoorden: “Uhm, niet echt de juiste kleding om mee door de stad te paraderen, maar misschien heeft mevrouw het héél warm.”
Normaal ben ik echt van het motto leef en laat leven, maar dit tafereel heeft mijn leven toch een béétje beïnvloed. Want nu vraag ik me dus af: wat vinden jullie? Bikini’s en zwembroeken in de supermarkt of bij de batidokraam… top idee of toch een no-go?
Nou snap ik het hoor: die zon op Curaçao smelt je de kleren van het lijf. Dus ik denk dat dat bij haar ook het geval was.
Ik wist even niet zo goed waar ik moest kijken, want eerlijk gezegd bleef ik staren naar dat strakke lijf (je weet wel, zo eentje waar ik zelf minstens drie levens voor nodig heb om te bereiken) en die leuke bikini. Tot ik opzij keek en mijn zoontjes zag. Die zaten ook te fronsen en luidop te bedenken waar in hemelsnaam een zwembad in de buurt was, zodat zij er óók in konden plonsen. Stilletjes bad ik dat ze alsjeblieft niks geks zouden zeggen, want deze kleine minions hebben géén filter.
“Mama, mag dat?” vroeg mijn jongste uiteindelijk, al wijzend naar de billen van de dame in kwestie.
Ik probeerde diplomatiek te antwoorden: “Uhm, niet echt de juiste kleding om mee door de stad te paraderen, maar misschien heeft mevrouw het héél warm.”
Normaal ben ik echt van het motto leef en laat leven, maar dit tafereel heeft mijn leven toch een béétje beïnvloed. Want nu vraag ik me dus af: wat vinden jullie? Bikini’s en zwembroeken in de supermarkt of bij de batidokraam… top idee of toch een no-go?